اگر یادتان باشد، در دوران دبستان، ابتدای کتاب ها (قبل از آن که بخواهند مطالب علمی را به ‌گونه‌ای ساده سازی شده، حفظی و بعضا اشتباه به حوردمان بدهند) در مورد مشاهده و بکارگیری حواس صحبت می کردند در حین همین بحث ها بود که شنیدم حدود 80 درصد یادگیری انسان از طریق چشم‌ها صورت می گیرد.1 و 2
بعد از گذشت بیش از 10 سال، در این دنیایی که همه اسیر صفحه موبایل‌ها و لپ‌تاپ‌هایمان شدیم، مشاهده مقالاتی که آسیب های این فناوری های نو را گوشزد می کرد، مرا وا داشت که به صورت جدی‌تر به دنبال راهکار هایی باشم که از این کانال فراگیریم بیشتر محافظت کنم. به همین سبب به چند راهکار نسبتا آسان رسیدم که می‌تواند مرا در این زمینه یاری کند.

1- شب ها را روز نکنیم!


نظام آفرینش به گونه ای بوده، که چندین مدل ساعت در اطراف ما قرار داده، یکی را که همه کما بیش شنیده ایم، ساعت درونی است، و دیگری خورشید.
امواج نورانی آن ریتم خواب و بیداری ما را تنظیم می کند.
اما امروزه، ما این امواج را به نزدیک ترین فاصله از چشم هایمان می آوریم، و این باعث می شود مغز ما به اشتباه بیفتد و حالت sleep mode خود را فعال نکند.
یکی از مهم ترین این امواج، طیف نوری آبی است، که اصلی ترین نقش را در این زمینه بازی می کند. ما سعی می کنیم از نور فرابنش فرار کنیم، اما نمی دانیم که طول موج های کمی بلند تر آن نیز خطرناک اند.
سازندگان وسایل دیجیتال، برای این که بتوانیم از آن ها در نور خورشید هم استفاده کنیم، این طیف را تشدید کردند. اما اکنون کم تر دارند متوجه خطرات آن هم می شوند.
به همین دلیل خود شرکت ها به فکر افتاند، مانند night shift در به روز رسانی جدید iOS و night mode برای اندرویدی ها( که در نسخه های جدید وجود دارد و اکثرا آن را نداریم)
اما اگر این قابلیت ها را ندارید، کسانی از قبل به این فکر افتاده اند.
f.lux برای رایانه های شخصی و Twilight برای گوشی ها اندرویدی، نرم افزار هایی است که توانسته است رضایت من را جلب کنند :)

2- بیست بگیریم!

تصاویر گویا هستند، پس به گفتن دو نکته کوتاه بسنده می کنیم:
1- 20 فیت حدودا معادل 6 متر است.
2-برای مرورگر کروم من به ترتیب این و این را پیشنهاد می کنم.

1- در حال نوشتن به این واقعیت شک کردم، برای همین جستجوی اندکی کردم، و دیدم این عدد تقریبا درست است. اما نتیجه یافته های مختلف بین 60 تا 90 درصد متفاوت بود.
2- جالب است که من در دوران دبستان، مشکل نزدیک بینی داشتم و در پی آن به مشکلاتی ناخودآگاهی بر می خوردم، ولی چون معمولا ردیف جلو نشین بودم، کمتر به چشم می آمد.