زندگی‌ یک قطعه کد است، هر کدام‌مان به زبانی حرف می‌زنیم و از بدو تولد کلاس‌های پدر و مادرمان را به ارث می‌بریم.
زندگی‌ یک قطعه کد است، بعضی‌مان کم ارور جرکت می‌کنیم و بعضی‌مان پر از خطایم.
زندگی یک قطعه کد است، هیچ‌کدام‌مان خالق‌مان را نمی‌شناسیم.

پ.ن۱: و چه سخت‌مان می‌شود بی‌ارث‌بری و از ابتدا، به تنهایی خودمان را بنویسیم.
پ.ن۲: الهی هر روزمان کم‌ارور تر از دیروز باشیم و بهینه‌تر کار کنیم.
پ.ن۴: نمی‌دانم چه قدر این متن متاثر از دیدن وست‌ورلد بوده :-"