خواستم توئیت کنم، دیدم زیادی غر ه، ولی دلم می‌خواست یه جایی بگم
که این قدر زندگی‌هامون بد جلو می‌ره، که اگر چه زنده بمونیم، ولی در درون پیر شدیم، خسته شدیم، هم دیگه رو تحمل نمی‌کنیم، هم دیگه رو دوست نداریم، زود می‌خوایم به هم بپریم، یه سری کار می‌کنیم که نمی‌دونیم سر انجام‌شون چیه....

من که این آثار پیر شدی از دبستان در موهام نمایان بود، الان ولی دیگه اون اثرهاش رو کس دیگه‌ای بهشون توجه نمی‌کنه، ظاهر خوب داریم ولی در درون پیریم...

همین دیگه....